NAEBA FASHION

topic

logooo

 

myoutfit


blondewoman


detailsshirt


woman


details


woman2

 

Naeba to nowo powstała marka, której założeniem jest promować młodych i zdolnych twórców. Inicjatorem marki jest Krzysztof Gonciarz, postać znana wielu osobom głównie dzięki czynnej działalności na serwisie YouTube i nie tylko :). Pierwszą kooperacją są koszulki zaprojektowane przez Patryka Wojciechowskiego. Projektanta oraz finalistę polskiej wersji reality show Project Runway (program skupiający się na projektowaniu mody). Wyżej prezentowana koszulka,  to jeden z jego projektów ,,ANDSLASH, którego motywem są okrągłe okulary – charakterystyczna część garderoby Krzysztofa Gonciarza :). Co ważne, wszystkie projekty koszulek dostępne na oficjalnej stronie marki wykonane są w całości w Polsce, dzięki niciom z łódzkiej fabryki Ariadna. Projekt oferuje nam proste, minimalistyczne wzornictwo przy zastosowaniu klasycznej metody sitodruku. Na papierowych metkach dołączonych do produktów powstałych we współpracy z P. Wojciechowskim zobaczyć możecie dwa wizerunki logo. Jednym z nich jest oczywiście logo marki przedstawiające w prosty, graficzny sposób górę w otoczeniu małych gwiazdek. Zaś drugie to logo projektanta , znak PHI będący 21 literą greckiego alfabetu, symbolizując tym samym liczbę złotego podziału.

graphicsymbol                prestashop-logo-1436513601

Jeśli chodzi o samą nazwę marki, Naeba to góra zlokalizowana w Japonii na której również mieści się ośrodek narciarski o tej nazwie. ,,Stylowe rzecz zainspirowane światem to jedno z głównym haseł marki. Chodź ruszyła ona całkiem niedawno, prezentuje kilka ciekawych i przemyślanych projektów. Oby kolejne realizacje powstawały w duchu tego hasła. Więcej znajdziecie na : www.naeba.pl Liczę na dalszą kreatywność i przyszłą współpracę z wieloma polskimi artystami. Wspierajmy polskich twórców 🙂

 

Zaś o innych bardzo indywidualnych i wyrazistych projektach Patryka Wojciechowskiego już niebawem na stronie.

 

logo

The Museum of Rhytm

words-1-300x237
words-1-300x237

architecture

arrow

Neorenesansowy Pałac Maurycego Poznańskiego projektu Adolfa Zeligsona, jako jeden z oddziałów Muzeum Sztuki w Łodzi prezentuje nam ciekawy projekt funkcjonujący pod nazwą : Muzeum Rytmu. W oryginalnej wersji (The Museum of Rhytm) to projekt zainicjowany już w 2012 roku w ramach Biennale Modern Monsters/Death and Life of Fiction w Taipei dzięki działaniom Natashy Ginwali. Wystawa przedstawia nam sposób postrzegania sztuki, która stanowi jeden ze środków realizacji ideologii rytmu. Projekt ten zestawia zarówno sztukę współczesną i nowoczesną z instrumentarium naukowym, muzyką, kinematografią czy badaniami etnograficznymi. W projekcie tym Rytm staje się narzędziem badania nowoczesności oraz poznawania struktury czasu w obcowaniu z codziennością. Istnieje wiele teorii rytmu, jednak warto wspomnieć tu o dwóch istotnych koncepcjach łączących rytm z przestrzenią. Między innymi Katarzyna Kobro oraz Władysław Strzemiński postrzegali rytm jako sekwencję zjawisk przestrzennych, co ogromnie wpływało na ich prace w latach trzydziestych wieku XX. Również za sprawą marksistowskiego filozofa i socjologa Henri’ego Lefebvre powstała struktura rytmiczna w celu zrozumienia czasoprzestrzeni. Filozof zaproponował aby analityk rytmu wykorzystał ciało ludzkie jako instrument strojący tzw. metronom do analizowania rytmów zarówno z wnętrza ciała jak i środowiska ludzkiego. Na ekspozycji odnaleźć możemy rzeźby, filmy, dokumenty i różne przedmioty wiążące się z rozwojem sposobów mierzenia czasu jak i też związane z choreografią czy muzyką. Rytm porządkuje czas… jest on właściwie elementem dzieła muzycznego, który odpowiada za czasowy przebieg danego utworu. Nim przekroczyłam progi muzeum sztuki, sądziłam, że dany projekt zaserwuje Nam nic innego jak kilka kompozycji, które będziemy mogli odnieść do planowania czasu w przestrzeni w oparciu o rytmiczne założenia. Jednak w samej nazwie wystawy odnajdziemy słowo ,,Muzeum”, którego głównym przeznaczeniem jest gromadzenie, badanie oraz opieka nad eksponatami zawierającymi pewną wartość historyczną. Zatem przekonałam się, że wystawa ta to podróż od klasycznego fonografu Thomasa Edisona z ok. 1890 roku po kinetyczne rzeźby, instalacje filmowe czy różne struktury graficzne, które prowokują Nas do szerszego postrzegania rytmu, odnoszenia go do wielu aspektów życia na świecie. Odział Ms1 dysponuje dość dużym obszarem wystawienniczym, co na prezentowanej wystawie da się zauważyć, za sprawą wielu sal zaadaptowanych właśnie na ten projekt. Poniżej prezentuje kilka przykładów prac, które można odnaleźć na tej wystawie. Muzeum Rytmu można odwiedzać do 5 marca 2017 roku. Więcej informacji o wystawie i samym muzeum na stronie: www.msl.org.pl


arrow

edison

edison2


words-1-300x237

sculpture

Rzeźba Kobro nie bez powodu znalazła się na tej wystawie. W oparciu o esej artystki stworzony wraz z Władysławem Strzemińskim (Kompozycja przestrzeni/Obliczenia rytmu czasoprzestrzennego) z roku 1931 dowiadujemy się iż rzeźba dzięki wytworzeniu przestrzennych rytmów jest w stanie osiągnąć zaangażowanie w przestrzeń. Jej twórczość to swoiste studia nad rytmem czasoprzestrzennym.


words-1-300x237

kineticart

Artysta głównie zajmujący się rzeźbą kinetyczną ale i też filmem czy architekturą. Podczas swej twórczości współpracował z wieloma eksperymentalnymi kompozytorami. Wiele mówi nam jego esej The Three Stages of Dynamic Sculpture w którym nawiązuje  do przestrzeni, światła i czasu jako syntezy dynamicznych elementów, w którym odnosi się do skomplikowanych, uniwersalnych rytmów. Powyższe zdjęcie przedstawia nam jedną z jego rzeźb kinetycznych Multiple z 1969 roku, która wprawiona w ruch prezentuje niezwykle załamania światła i wiele refleksów. Zatem kinetyczna twórczość Schöffer’a świetnie odnosi się do pojmowania rytmu w sztuce. Poniżej przykład filmu pokazujący ”zachowanie” kinetycznych rzeźb artysty 🙂

symbol

 www.youtube.com/watch?v=gJD27tJLoaQ


words-1-300x237

parlograph

Parlograf, Berlin, lata 20 XX wieku, wynalazek Edisosona ,który został opracowany przez Carla Lindstrom’a. Urządzenie jest młodszą wersją fonografu.


words-1-300x237

trasnmitter

StephenWillats

Stephen willats2

exposition

Projekt prezentuje Nam jedną z rzeźb kinetycznych artysty, która jest częścią cyklu Visual Transmitters  (Przekaźniki wizualne). Cykl ten prezentuje nam przypadkowe sekwencje świetlne oraz elementy poruszające się w tempie równym impulsom elektrycznym w ludzkim mózgu. Artysta z czasem zaczął tworzyć prace, które starają się oddać dynamikę społeczeństwa w którą pragnął się zaangażować. Prezentowana rzeźba stanowi wizualizację tempa myśli ludzkiej, to strukturalny element zgodny z urządzeniami mechanicznymi oraz człowiekiem. Tak prezentuje się rzeźba wraz z jej elementami świetlnymi.

symbol

scultpture with lights


words-1-300x237

Samson Young

Samson Young to artysta a zarazem kompozytor, który czynnie działa podczas występów z orkiestrą jak i również w wielu obszarach brzmieniowych o charakterze edukacyjnym. W swych rysunkach Young celowo prezentuje ręczne zapisy nutowe utworów muzycznych a następnie zamienia je w kolaże. Kolaże, w których zarówno obraz, kolor tworzą graficzny kontrapunkt. Artysta podejmuje się badań pomiędzy wykonywanym utworem a sposobem w jaki ma być on zapisany. Powyższa kompozycja to jedna z 7 kart pracy : Out of the water, out of itself, 2016.


words-1-300x237

exposition

Flaviano Rodriguez & Franco Potenza & Mario Soldati – Musica Per Parole – Lezioni E Ritmi Di Dattilografia


words-1-300x237

image-21

Khan to artysta poruszająca się po wielu obszarach sztuki, między innymi angażuje się w dźwięk, performans czy video. Jako zapalony obserwator codziennego życia, w jego projekcjach możemy odszukać ludzkie doświadczenia widziane jego oczyma. Prezentowanym video na wystawie jest: Sometime/Somewhere else z 2001 roku, gdzie dokonuje on zestawienia dwóch scenek z własnego okresu dojrzewania, pokazując tym samym dwa odmienne spojrzenia. To projekcja doświadczania ludzkiego w których kolejność zdarzeń tworzy nam pewną życiową melodię…


words-1-300x237

paulsharits

Paul Sharits był artystą głównie znanym z działalności w obrębie kina eksperymentalnego. Co ciekawe, interesowały go materialne właściwości taśmy filmowej, nie zaś tak bardzo popularna iluzja kinowa. Każde z jego dzieł poprzedzały rysunki, które nazywał Frame Studies czyli Studia kadru. Rysunki te stanowiły zapisy na podstawie których powstawały jego filmy. Każde z pól odpowiadało jednemu kadrowi. W taki oto sposób artysta stworzył projekt  Film Frames (Zastygłe kadry filmowe), które stanowią cykl gobelinów wykonanych z taśmy filmowej. Shartis analizował wówczas upływ czasu, tym samym poprzez swoje prace narzucając odbiorcy sposób obserwacji rytmicznej.


words-1-300x237

jimmyrobert

W pracach tego artysty spotykamy się z poetyką ciała jako podręcznika do gestów, ruchów czy historii kultury. Tworzy on liczne performanse, które są w stanie kształtować w publiczności świadomość poruszania się w przestrzeni. Powyższe działanie to fragmenty pracy Descendance of The Nude (Akt schodzący) 2016, która nawiązuje do pracy Marcela Duchampa. Na ekranie możemy zobaczyć przebieg performansu, który daje nam dużo do myślenia w obszarze sposobu poruszania się w przestrzeni.


words-1-300x237

image-29

image-11

Artysta tworzy wiele struktur graficznych, które mają przedstawić odbiorcy przepływ informacji z zakresu rozwoju gospodarczego, historii języka, modernizmu czy wzorów matematycznych. Jego prace występują w postaci książek, diagramatycznych tapet, instalacji czy performansów. Powyższa praca to 2 Universe appearances (from Unit to horizon & from Horizon to unit). Eric Beltran w swym projekcie przypisuje odczytywanie porządku kosmologicznego oraz czasu ze wzorów na skorupie żółwia. To swoiste zagłębienie w działania wokół koncepcję jednostki i myśli człowieka.


words-1-300x237

jeanpalnieve

Jean Painlevé jako biolog a zarazem filmowiec, aktor i pisarz przedstawia Nam jeden ze swoich przyrodniczych filmów. Jego filmy tworzone przez dziesięciolecia to projekty ukazujące życie zwierząt, fauny morskiej, owadów stanowią świetną skarbnicę kina naukowego o którym mówi się, że nosi znamiona surrealistycznej oraz dadaistycznej estetyki wyobraźni. Muzeum Rytmu przedstawia Nam samca i samicę konika morskiego, które tłumaczone jest jak portret równości płci. Sama prezentacja filmu jest dość ciekawa, dzięki zastosowaniu projektora, osiąga on dużą skalę co pozwala nam na głębsze zaznajomienie się z tematem w którym zwierzęcy rozwój, rytm życia-funkcjonowania nie jest dla nas tak obcy.


me

The cashmere hour

words-1-300x237

details


cashmerefashion


image-6


cashmerewoman


cashmerefashion


Kaszmir swą nazwę zawdzięcza terenom północnych Indii, z których był pozyskiwany. Do Europy trafił  między innymi za sprawą Napoleona, który przywoził go z licznych zwycięstw. Mówi się, że to właśnie dzięki pierwszej żonie Napoleona – Józefinie, zapanowała kaszmirowa moda. Aby móc trafić w ręce projektantów czy różnych marek odzieżowych, musi przejść przez długotrwały proces pozyskiwania.cashmereinmuseum A wszystko za sprawą kozy kaszmirowej. Musi ona przebywać ok pół roku w temperaturze dochodzącej do nawet -40°C, aby wytworzyć swoją puchową ochronę przed zimnem. Przykładowo do wyprodukowania jednego sweterka potrzebne jest aż 300 gram surowca, w przełożeniu mamy do czynienia z wełną pochodzącą od 2 do 5 kóz. Stąd też tak wysokie ceny kaszmirowych przyjemności. Ze względu na luźno połączone włókna wełny, kaszmir idealnie chroni zarówno przed zimnem jak i gorącem. Swetry wykonane w 100% z kaszmiru są o wiele cieplejsze niż te wykonane z wełny owczej. Co więcej jest on niespotykanie delikatny, nawet tkany bardzo gęsto waży zaledwie tyle co piórko :). Wiele marek odzieżowych dodaje kaszmir do innych tkanin aby bardziej je uszlachetnić.                                

Szal kaszmirowy, 1800, The Victoria and Albert Museum       

Często możemy napotkać w sklepach wełniane swetry z domieszką kaszmiru ( ok 20% ).  Jednak warto wspomnieć o tym, że kaszmir  jest niestety dosyć niesforny, często zatem w trakcie noszenia potrafi się nam zmechacić. Dlatego też niezbędna jest jego odpowiednia pielęgnacja. Naturalnie w przemyśle odzieżowym, występuje on w trzech kolorach: białym, brązowym oraz szarym. Sądze, że kaszmir to tkanina ponadczasowa a zakup między innymi kaszmirowego swetra to dobra inwestycja na lata 🙂

 

painting

William Daniell, Kashmir Goats, oil on canvas, 1790-1810, Yale Center for British Art