Palma de Mallorca – My love of beautiful things

In one of my earlier posts I wrote about history of the Palace in Palma de Mallorca, in refers to the collection of sculptures( Bartolome March Foundation). Today I would like to pay my attention for the interior of this historical place. In my post You can find a few ‚shoots’ with my perspective for the unique interior. Special furniture, paintings or textiles makes that we can imagaine historical and yet interesting past. Enjoy my shoots 🙂


W jednym z poprzednich postów pisałam na temat historii March Palace w Palma de Mallorca, lecz skupiając się głównie na kolekcji rzeźb Bartolome March Foundation, znajdującej się na placu przed głównym wejściem. Dziś swoją uwagę pragnę poświęcić wnętrzu pałacu. Pomieszczenia takie jak jadalnia oraz sypialnia wywarły na mnie największe wrażenie. Unikatowe wyposażenie wnętrz w postaci klasycystycznych mebli, tkanin, malarstwa sprawia, że jesteśmy w stanie przenieść się w czasie będąc na Palmie. Poniżej znajdziesz kilka moich shootów, które pokazują wnętrze pałacu z mojej perspektywy.

 

 

decoration

Josep Sert’s paintings on the ceiling of the staircase. The vault of the main stair case is divided into four parts ,the first three representing the three virtues, (courage, reason and inspiration) The fourth incarnation of these three virtues is the person of Joan March. Josep Maria Sert was born in 1874, ws a Spanish muralist, He was particularly known for his grisaille style, often in gold and black.


ceiling


bedroom

Bedroom


woodworking

The upper part of the bed, beautiful classicitic and gilded details


cradle

Finely chiseled cradle, dark wood


details

Unique detail in the form of in motioning bird


wooddetails


curtains


chairs

The dining room


detailsfurniture

 

the diningroom

Thematics of painting refers to animal motifs, very popular fowls. Motifs are perfect for interior of the dining room.


portrait


Majorcan Cartography


column

 

chestofdrawers


furniture

Unique dressing table. All textures in bedroom have floral motifs in the same tones,  details in forms of roses


fans

Collections of historical fans


fandetails


fan


case bottle

Special vials with engraving on the silver

Me, Lombardy and Giorgio de Chirico

title

signature

painting

details

details2

Pieśń miłosna, 1914

Oficjalnie za narodziny malarstwa metafizycznego przyjmuje się rok 1917, w mieście na północy Włoszech- Ferrarze. Lecz już około 1910 roku pewne aspekty tego malarstwa dało się zauważyć na terenie Paryża, jedynego miasta europejskiego, w którym wówczas mogły rodzić się odmienne sobie kierunki. Swe nieprzerwane poszukiwania prowadziło w nim wiele cudzoziemców, można wymienić tu chociażby Brancusi’ego, Modigliani’ego, Pabla Picasso czy Georgesa Braque’a. Wówczas analizowali oni przedmioty z wielu punktów widzenia. Metafizyczne malarstwo powstało w Paryżu póki jeszcze nie zyskało swej oficjalnej nazwy. Warto powiedzieć tu o postaci Guillaume’a Apollinaire’a znanego nam krytyka sztuki, poety, pisarza czy redaktora naczelnego czasopisma ,,Les Soirées de Paris”, które promowało nowe zjawiska w sztuce i literaturze. Apollinaire wówczas przez swe zainteresowania związany był z braćmi de Chirico. W takim właśnie otoczeniu Giorgio de Chirico oraz jego brat Andrea wypracowali swą własną drogę malarską. Obrazy G. Chirico ukazują nam wpływ wielu miast, w których artysta kształtował swą twórczość. Narodziny w greckim Volos w Tesalii czy studia malarskie w Atenach, przyczyniły się w dużym stopniu do Jego inspiracji antykiem, co doskonale obrazują wyobrażenia posągów, kolumn, popiersi czy kapiteli. Artysta wraz z wujem Gustavem przebywał we Florencji co zaowocowało wizerunkiem wielu renesenasowych placów na płótnach. Giorgio de Chirico jak i wielu malarzy tworzących małą awangardę malarstwa metafizycznego pragnęli przekraczać fizyczną rzeczywistość. Wówczas chcieli oni stworzyć metarzeczywistość, która winna być zbudowana z obrazów iluzyjnie zamieszkanych, pełnych symboli. Malarstwo metafizyczne jako włoski termin Pittura metafisica, zastosowany przez Apollinaire’a i Alberta Savinia, włoskiego malarza, pisarza i kompozytora miało wprowadzać widza w królestwo tajemnicy, gdzie przedmioty wyrwane ze swego kontekstu nabierają nowego znaczenia. Malarstwo Giorgio de Chirico idealnie obrazują słowa wyżej wspomnianego Guillaume’a Apollinaire’a:

,,Sztuka Chirica nie jest malarstwem w tym sensie, jaki dziś nadaje się temu słowu. Można je nazwać zapisem snu. Za pomocą sięgających niemal w nieskończoność  arkad i fasad, o długich prostych liniach, natrętnej obecności surowych w kolorze mas, widmowego światłocienia- udaje mu się osiągnąć poczucie przestrzenności, osamotnienia, bezruchu, ekstazy, jaką czasami, kiedy zasypiamy wywołują w nas obrazy wspomnień…Giorcio de Chirico jak nikt inny wyraża patetyczną melancholię końca pięknego dnia w jakimś włoskim miasteczku, gdzie z głębi opustoszałego placu wyłania się panorama galerii, portyków i pomników przeszłości (…)

Powyższy obraz zatytuowany Pieśń miłosna ukazuje nam na pierwszym planie zieloną piłkę a tuż za nią gipsową głowę pochodzącą z klasycznego posągu, która zamieszczona jest na tablicy wraz z czerwoną rękawicą. Kolejno warto zwrócić uwagę na dalszy plan, czyli mur wraz z fragmentem przejeżdżającego pociągu. Poprzez wyrywanie przedmiotów z ich kontekstu oraz zestawianie ich w różny sposób spotykamy się z pewną grą, labiryntem, utajnionym przesłaniem. Często na płótnach artysty ocienione pasaże, architektura buduję atmosferę melancholii i niepokoju. Chodź prócz ocienionych połaci wzbudzających w Nas niepokój, to konfrontowanie przedmiotów o różnym przeznaczeniu staje się tu działaniem najważniejszym, bowiem zmusza nas do myślenia gdzie zadajemy sobie pytanie: Co tak naprawdę wspólnego może mieć czerwona rękawica z antyczną głową ? Interpretację pozostawiam już zatem odbiorcy 🙂

 

Me


suculent


me2


detailsfashion


meandarchitecture


bowandtrousers

nudecoat


details3